Je kunt de deur niet uit of hij is er al: de Vlaamse Gaai. Hij komt het liefst aangevlogen met hoge snelheid. Hij kent geen angst of schaamte en maakt ook nog eens alles kapot! Het beest terroriseert onze hele achtertuin.
Over z’n uiterlijk kunnen we kort zijn. Hij ziet er kleurrijk en jong uit, waarschijnlijk in de fleur van z’n leven. Maar wat er met ‘m aan de hand is? De agressie is ongekend. Tuinstoelen, kussens en nota bene de BBQ moeten het ontgelden. Hij vliegt van hop naar her, waarbij hij rakelings langs je hoofd scheert, en eet ook nog eens alles op (zelfs plastic).
We hebben toch maar eens het ‘grote vogelboek’ erbij gepakt. Het plakboek lag weg te stoffen op een plank, maar in dit soort gevallen is het nog best handig. Na wat zoekwerk bleek het om een Vlaamse Gaai te gaan. Geen gewone, dat is zeker.
Maar waar hebben we deze terreur in onze achtertuin aan verdient? De kersenoogst is inmiddels gehalveerd en van de druiventakken hoeven we ook niet meer veel te verwachten. Zijn we niet lief? Of is het een trauma? Wie zegt het…
Eigenlijk ben ik op zoek naar de Martin Gaus van de vogels. De man die ons kan verlossen van dit rot beest. Anders eten we binnenkort Vlaamse Gaai op grootmoeders wijze!
Hoi,
zoëven in mijn tuin ook een exemplaar gezien,
vloog richting Zuiden …
AntooN