Het kraakt, het piept, maar het rijdt. Meer kun je niet over dé Pelikaan zeggen. Een klassieke omafiets. Zonder dit model hoor je er niet bij in Amsterdam. En dus ging ik overstag. Een hele bevalling.
Fietsdebacle
Plattegrond in de rugzak. De eerste onwennige meters in de hoofdstad kunnen beginnen. Maar na nog geen kilometer rijden, is het al mis. Een put in de weg en het linkerachterspatbord ligt op de grond. Een valse start.
Maar daar bleef het niet bij. De totale schade na drie maanden fietsen in het ‘fietsvriendelijke’ Amsterdam: kapotte trapper en trapas, roestschade (door winterse weer), twee keer een lekke band, slag in achterwiel, bel stuk en stroeve ketting.
Bakfiets
Toch prees ik me iedere dag een gelukkig man met die Pelikaan. Zonder fiets ben je niks in 020. En, tot de laatste dag heeft-ie gewoon z’n dienst gedaan. Hier en daar een mankement nemen we dan maar op de koop toe.
Waar ik me wel aan heb geërgerd, zijn die vreselijke bakfietsen op de weg. Met moeite kom je er langs, omdat ze steeds breder, langer en comfortabeler worden. Doe mij dan maar een flitsende Pelikaan, met terugtraprem en batterijverlichting. Zo heeft de Formido het zeker weten ook bedoeld.
De gegevens
Type: Pelikaan
Kosten: 148 euro
Gekocht: Formido
Huidige staat: goed, met gebreken
Afgelegde kilometers:
